برای زندگی در آینده
کافه در کوچه کم رفتوآمد بود. اما جای دنجی به نظرم آمد. صندلیهایش از جنس چوبهای قدیمی بود. دوستش دارم. یاد صندلی خانه مادربزرگم انداخت که سالها پشت آن برایم