سلام حال همه ما خوب است. چه باور کنی و چه باور نکنی. شاید خودمان هم باورمان نمی‌شود که می‌گوئیم خوبیم. شاید همین باور است که تاکنون زنده‌مان نگه داشته

حرکت امروزم از فراز کوه‌های بلند آغاز می‌شود. آدم‌ها نامی برای کوه‌ها می‌گذارند. اما برای من، کوه‌ها نامی ندارند. من برای شناسایی کوه‌ها به نام احتیاجی ندارم. آنها مانند فرزندان

چ-نمی‌توانی کمتر سر و صدا به پا کنی؟ ق1-من سر و صدا به پا می‌کنم؟ کی گفته؟ چ-پس کی؟هی خودتو میای میزنی به من که چی؟ بگی از من خوشت

پارک شهر رشت را که یکی از بزرگترین پارک‌های شهرم است، به تازگی در حال شناختن هستم. این شناختن را مدیون شروع دوچرخه‌سواری منظم با فرزندانم است. کنار مسیر رودخانه‌ی

●عاشق لیلی ● هر بلائی کز آسمان آید گرچه بر دیگری قضا باشد به زمین نارسیده می پرسد: خانه «انوری» کجا باشد؟ ورای طنز حاکم بر دوبیتی شاعر گرانقدر «اوحدالدّین