خواندن داستان «یک پنجره» نوشته‌ی «هاروکی موراکامی» مرا به فکر فرو برد. چگونه ممکن است، آدمی را به یک پنجره تشبیه کرد؟ یا چگونه یک انسان می‌تواند برای فرد دیگری