امروز بعد از دو سال و نیم بخشهای ابتدایی کتاب «هوش هیجانی» نوشتهی «دنیل گلمن» را خواندم. بارها بعد از تابستان سال ۱۴۰۱ به آن مراجعه کردم، اما هیچگاه فرصت
چند روز است به مفهوم گوش دادن فکر میکنم. جملهای هم به کانال گزیده چسباندم تا نتیجهی تفکرات جایی ثبت شود. موضوع شنیدن و گوش دادن، برای من از ابتدا
من برای چه آفریده شدم؟ منظورم تو نیستی. من، من، تلفن همراه، گوشی موبایل، گوشکوب، هَوَنگ دسته، یا هر اسم دیگری که نثارم میکنید. سابق بر این تنها برای ارسال
مدتی است به جهت حکم دیوان عدالت اداری، از انجام امور مربوط به صدور پروانه، معاف شدهایم. البته که این معافیت به کم شدن کارهایمان منجر نشده و مجبور هستیم
امروز نوشتن متن ارائه «ماشین رفتار» را به پایان رساندم. «ماشین رفتار» ابزاری است که انتشارات سایه سخن به کوشش دکتر «علی صاحبی» ترجمه نمود که بیانگر نظریه واقعیت درمانی
هیچگاه آدم ناامیدی در زندگی نبودم، اما موضوعی به دلخواهم پیش نمیرود یا راهحل جایگزینی نمییابم، مدام یأسی بیخانمان را در حال صحبت میبینم. -بیخیال! -ولش کن! درست نمیشه! -کی
دیروز قرار بود یک کار اداری انجام دهم و فندق کوچک نیز به کلاس برسانم و دنبالش بروم. خدا را شکر با وجود اینکه مجبور شدم برای برداشتن یک مدرک
دیروز چند تن از دوستان فندق بزرگ را برای بازی گل یا پوچ به خانه دعوت کردم. دو نفر از دعوتیها نیامدند و من مجبور شدم تا زمان آماده سازی
