مقالات ادبی

به اواسط کتاب «حق نوشتن» اثر «جولیا کامرون» رسیده‌ام. در فصل یکپارچه کردن، او ابتدا درمورد افتادن ناگهانی از اسبش حرف می‌زند. زمانی که تمرکزش را از دست داد و اسب جوانش وقتی عدم تمرکزش را احساس کرد، به یکباره خود را کج کرد و جولیا روی مچ پای چپ به زمین برخورد کرد. دردهای […]

وقتی در کتاب‌های رایگان عیدانه‌‎ی طاقچه، با «آدمی همان است که می‌خواند» مواجه شدم، در دریافتش درنگی نکردم. در زمانهایی که هیچ کاری برای انجام نداشتم، آدمی، هدف بازکردن طاقچه بود. اما بعد از خواندن نیمی از کتاب، متوجه شدم به نسخه فیزیکی آن نیاز مبرمی دارم. «آدمی همان است که می خواند»، با نام

وقتی حتی نوشتن می‌تواند از خودکشی هم جلوگیری کند «تنها نویسنده‌هایی که ارزش خواندن دارند همینها هستند؛ نویسنده‌هایی که می‌نویسند تا آنچه را که می‌نویسند توجیه کنند، با قلمی در دست و طنابی در دست دیگر.» فابیو مورابیتو در کتاب «به زبان مادری گریه می‌کنیم» این جملات را در پایان جستار جالبی به نام «نامه‌ی

چگونه شعر بخوانیم که به دنیای ذهنی شاعر قدم نهیم؟ شعر و فضای شاعری را خارج از قافیه و هم‌ردیفی واژه‌ها ببینید. آنچه که شعر قصد دارد، در قالب جملاتی بهم پیوسته ابراز کند، قالبی خارج از معنای تک تک کلماتی است که در شعر موجود است. تک‌تک واژه‌ها می‌توانند معنای مشخصی داشته باشند که