به رنگِ آبیِ بی‌رنگی

رنگ آسمان من و تو با هم فرق دارد، نمی‌دانم کدام آبی‌تر است؟

شاید اگر آبی به صورت آسمانت بزنی، رنگِ آسمانِ من شود.

اما آب که آبی نیست، که صورتِ آسمانت را آبی‌تر کند.

آب در بی‌رنگیش، رنگ آبی نهفته‌ای دارد که تنها به صورت آسمانیِ تو، رنگ می‌پاشد.

من اما، رنگ صورتِ آسمان تو را بیشتر دوست دارم، انگار نَشسته‌ هم زیباتر است.

تو رنگ‌پریده‌ هم، آبی‌تری و من در جوار تمام رنگ‌ها، بی‌رنگ‌ترین.